STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нумароўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нумаро́ўка мн. нумаро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
нумаро́ўкі мн. нумаро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
нумаро́ўцы мн. нумаро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
нумаро́ўку мн. нумаро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
нумаро́ўкай, нумаро́ўкаю мн. нумаро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
нумаро́ўцы мн. нумаро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
Ён сказаў, што мой цягнік ад’ехаў. Наіўны. Я і білет на яго не брала.
numaroŭka — беларуская лацінка
Слова нумароўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нумароўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нумароўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нумарны́ (7)
(10) выступо́ўка ‹
› нумаро́к (7)
(7) шыпо́ўка ‹
› нумаро́лаг (9)
(7) каро́ўка ‹
› нумаро́ўшчык (11)
(9) панаро́ўка ‹
› нумаро́ўшчыца (12)
(10) прынаро́ўка ‹
› Нуме́а (5)
(9) матаро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
