STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова нумароўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нумаро́ўшчык мн. нумаро́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
нумаро́ўшчыка мн. нумаро́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
нумаро́ўшчыку мн. нумаро́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
нумаро́ўшчыка мн. нумаро́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
нумаро́ўшчыкам мн. нумаро́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
нумаро́ўшчыку мн. нумаро́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
numaroŭščyk — беларуская лацінка
Слова нумароўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нумароўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нумароўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нумаро́к (7)
(11) устано́ўшчык ‹
› нумаро́лаг (9)
(9) асно́ўшчык ‹
› нумаро́ўка (9)
(11) штампо́ўшчык ‹
› нумаро́ўшчыца (12)
(10) шабро́ўшчык ‹
› Нуме́а (5)
(12) калібро́ўшчык ‹
› нумеа́нскі (9)
(11) свідро́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
