STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вінакурэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вінакурэ́нне мн. вінакурэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
вінакурэ́ння мн. вінакурэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
вінакурэ́нню мн. вінакурэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
вінакурэ́нне мн. вінакурэ́нні |
| Творны кім? чым? |
вінакурэ́ннем мн. вінакурэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вінакурэ́нні мн. вінакурэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
— Што п'е мадам?
— Звычайна мадам п'е мужчынскую кроў, але сёння будзе шампанскае…
vinakurennie — беларуская лацінка
Слова вінакурэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вінакурэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віналон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вінаку́рны (9)
(7) курэ́нне ‹
› вінаку́рня (9)
(12) смалакурэ́нне ‹
› вінаку́рства (11)
(12) смолакурэ́нне ‹
› вінало́н (7)
(15) самагонакурэ́нне ‹
› вінаматэрыя́л (12)
(13) тытунекурэ́нне ‹
› вінамер (7)
(8) чмурэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
