STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тытунекурэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тытунекурэ́нне мн. тытунекурэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
тытунекурэ́ння мн. тытунекурэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
тытунекурэ́нню мн. тытунекурэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
тытунекурэ́нне мн. тытунекурэ́нні |
| Творны кім? чым? |
тытунекурэ́ннем мн. тытунекурэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
тытунекурэ́нні мн. тытунекурэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)Давай памірымся, пакуль ты не зразумела, што табе лепей без мяне.
tytuniekurennie — беларуская лацінка
Слова тытунекурэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тытунекурэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тытунесушылка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тытуля́рны (9)
(12) смолакурэ́нне ‹
› тыту́н (5)
(11) вінакурэ́нне ‹
› тытуневяза́льны (14)
(15) самагонакурэ́нне ‹
› тытунесушы́лка (13)
(8) чмурэ́нне ‹
› тытунеўбо́рачны (14)
(9) ачмурэ́нне ‹
› тытуне́ц (7)
(10) зачмурэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
