аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тытунец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тытуне́ц мн. — |
| Родны каго? чаго? |
тытунцу́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
тытунцу́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
тытуне́ц мн. — |
| Творны кім? чым? |
тытунцо́м мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
тытунцы́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дай Бог чутае бачыць!
каб збылося абяцанаеА калі Маск дабавіць у Хвітар беларускую мову, вы вернецеся з Блюскай?
tytuniec — беларуская лацінка
Слова тытунец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тытунец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тытуннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тытунекурэ́нне (13)
(8) храпуне́ц ‹
› тытунесушы́лка (13)
(5) туне́ц ‹
› тытунеўбо́рачны (14)
(7) тутуне́ц ‹
› тытунёва-махо́рачны (18)
(7) арды́нец ‹
› тытунёва-ферментацы́йны (22)
(11) бернардынец ‹
› тытунёва-ферме́нтны (18)
(7) чужы́нец ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Віцебск