аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тытун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тыту́н мн. тытуны́ |
| Родны каго? чаго? |
тытуну́ мн. тытуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
тытуну́ мн. тытуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
тыту́н мн. тытуны́ |
| Творны кім? чым? |
тытуно́м мн. тытуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
тытуне́ мн. тытуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай
Пажарнікі паабедалі і неадкладна выехалі.
tytun — беларуская лацінка
Слова тытун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тытун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тытунекурэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тытулава́ць (10)
(7) шляхту́н ‹
› ты́тульны (8)
(8) скавыту́н ‹
› тытуля́рны (9)
(8) мармыту́н ‹
› тытуневяза́льны (14)
(8) шчабяту́н ‹
› тытунекурэ́нне (13)
(8) шчабяту́н ‹
› тытунесушы́лка (13)
(5) ляту́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.