мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
тытуля́рны — прыметнік тытуневяза́льны — прыметнік
канцэпт

тытун

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова тытун
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 тыту́н

мн.  тытуны́
Родны
каго? чаго?		 тытуну́

мн.  тытуно́ў
Давальны
каму? чаму?		 тытуну́

мн.  тытуна́м
Вінавальны
каго? што?		 тыту́н

мн.  тытуны́
Творны
кім? чым?		 тытуно́м

мн.  тытуна́мі
Месны
у кім? у чым?		 тытуне́

мн.  тытуна́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.


Ураганам даюць жаночыя імёны, таму што яны прыходзяць мокрыя і дзікія, а ўцякаюць з вашым домам і аўтамабілем.


tytun — беларуская лацінка

Слова тытун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік тытун — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове тытунекурэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› тытулава́ць (10)

(7) шляхту́н ‹

› ты́тульны (8)

(8) скавыту́н ‹

› тытуля́рны (9)

(8) мармыту́н ‹

› тытуневяза́льны (14)

(8) шчабяту́н ‹

› тытунекурэ́нне (13)

(8) шчабяту́н ‹

› тытунесушы́лка (13)

(5) ляту́н ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сусветныя змовы