STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мармытун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мармыту́н мн. мармытуны́ |
| Родны каго? чаго? |
мармытуна́ мн. мармытуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
мармытуну́ мн. мармытуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
мармытуна́ мн. мармытуно́ў |
| Творны кім? чым? |
мармытуно́м мн. мармытуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
мармытуне́ мн. мармытуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
маленькі, ды залаценькі
Калі не ведаеш, гарбата або чай — кажы гарбатачай.
marmytun — беларуская лацінка
Слова мармытун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мармытун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мармытуха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мармытлі́вы (10)
(7) крахту́н ‹
› мармытну́ць (10)
(7) шляхту́н ‹
› мармыту́ля (9)
(8) скавыту́н ‹
› мармыту́ха (9)
(5) тыту́н ‹
› мармы́ш (6)
(8) шчабяту́н ‹
› мармы́шка (8)
(8) шчабяту́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
