мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
мармытну́ць — дзеяслоў мармыту́н — назоўнік
канцэпт

мармытуля

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мармытуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 мармыту́ля

мн.  мармыту́лі
Родны
каго? чаго?		 мармыту́лі

мн.  мармыту́ль
Давальны
каму? чаму?		 мармыту́лі

мн.  мармыту́лям
Вінавальны
каго? што?		 мармыту́лю

мн.  мармыту́ль
Творны
кім? чым?		 мармыту́ляй, мармыту́ляю

мн.  мармыту́лямі
Месны
у кім? у чым?		 мармыту́лі

мн.  мармыту́лях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Выхваляўся пустак, ды не зрабіў ніяк.


— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.


marmytulia — беларуская лацінка

Слова мармытуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мармытуля — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мармытун + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› мармытліва (10)

(6) дату́ля ‹

› мармытлі́вы (10)

(6) мату́ля ‹

› мармытну́ць (10)

(6) тату́ля ‹

› мармыту́н (8)

(6) хаху́ля ‹

› мармыту́ха (9)

(6) цацу́ля ‹

› мармы́ш (6)

(6) кашу́ля ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

цяпер проста тэлефон