STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мармытуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мармыту́ля мн. мармыту́лі |
| Родны каго? чаго? |
мармыту́лі мн. мармыту́ль |
| Давальны каму? чаму? |
мармыту́лі мн. мармыту́лям |
| Вінавальны каго? што? |
мармыту́лю мн. мармыту́ль |
| Творны кім? чым? |
мармыту́ляй, мармыту́ляю мн. мармыту́лямі |
| Месны у кім? у чым? |
мармыту́лі мн. мармыту́лях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
У маленстве вам кажуць: не бяры цукеркі ад незнаёмцаў. А потым адпраўляюць браць цукеркі ад незнаёмцаў і робяць з гэтага свята.
Як гэта называецца? (ніўалэХ)marmytulia — беларуская лацінка
Слова мармытуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мармытуля — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мармытун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мармытліва (10)
(6) дату́ля ‹
› мармытлі́вы (10)
(6) мату́ля ‹
› мармытну́ць (10)
(6) тату́ля ‹
› мармыту́н (8)
(6) хаху́ля ‹
› мармыту́ха (9)
(6) цацу́ля ‹
› мармы́ш (6)
(6) кашу́ля ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
