мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мармытуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мармыту́ха мн. мармыту́хі |
| Родны каго? чаго? |
мармыту́хі мн. мармыту́х |
| Давальны каму? чаму? |
мармыту́се мн. мармыту́хам |
| Вінавальны каго? што? |
мармыту́ху мн. мармыту́х |
| Творны кім? чым? |
мармыту́хай, мармыту́хаю мн. мармыту́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
мармыту́се мн. мармыту́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той многа знае.
як сказала аднойчы мая аднакласніца «мы хвалюемся праз нейкія лічбы, якія напішуць на нейкіх паперках»
marmytucha — беларуская лацінка
Слова мармытуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мармытуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мармыш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мармытну́ць (10)
(8) квахту́ха ‹
› мармыту́ля (9)
(8) крахту́ха ‹
› мармыту́н (8)
(9) скавыту́ха ‹
› мармы́ш (6)
(9) шчабяту́ха ‹
› мармы́шка (8)
(9) шчабяту́ха ‹
› мармы́шкавы (10)
(6) ляту́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.