аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шчабятуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчабяту́ха мн. шчабяту́хі |
| Родны каго? чаго? |
шчабяту́хі мн. шчабяту́х |
| Давальны каму? чаму? |
шчабяту́се мн. шчабяту́хам |
| Вінавальны каго? што? |
шчабяту́ху мн. шчабяту́х |
| Творны кім? чым? |
шчабяту́хай, шчабяту́хаю мн. шчабяту́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчабяту́се мн. шчабяту́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва— Няхай будзе з табой розум.
— А сіла?
— Розум і сілу перамагае.
ščabiatucha — беларуская лацінка
Слова шчабятуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчабятуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчабятуха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчабяту́н (8)
(8) крахту́ха ‹
› шчабяту́н (8)
(9) скавыту́ха ‹
› шчабяту́нчык (11)
(9) мармыту́ха ‹
› шчабяту́шка (10)
(6) ляту́ха ‹
› шча́вель (7)
(6) ляту́ха ‹
› шчаву́к (6)
(8) паляту́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.