STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шчабятушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчабяту́шка мн. шчабяту́шкі |
| Родны каго? чаго? |
шчабяту́шкі мн. шчабяту́шак |
| Давальны каму? чаму? |
шчабяту́шцы мн. шчабяту́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
шчабяту́шку мн. шчабяту́шак |
| Творны кім? чым? |
шчабяту́шкай, шчабяту́шкаю мн. шчабяту́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчабяту́шцы мн. шчабяту́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Каты лепшыя за сабак, бо каты ніколі не працавалі на паліцыю.
ščabiatuška — беларуская лацінка
Слова шчабятушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчабятушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчавель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчабяту́нчык (11)
(8) баўту́шка ‹
› шчабяту́ха (9)
(8) жаўту́шка ‹
› шчабяту́ха (9)
(8) жаўту́шка ‹
› шча́вель (7)
(8) пляту́шка ‹
› шчаву́к (6)
(8) псіху́шка ‹
› шчага́ць (7)
(8) вярху́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
