STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вярхушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вярху́шка мн. вярху́шкі |
| Родны каго? чаго? |
вярху́шкі мн. вярху́шак |
| Давальны каму? чаму? |
вярху́шцы мн. вярху́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
вярху́шку мн. вярху́шкі |
| Творны кім? чым? |
вярху́шкай, вярху́шкаю мн. вярху́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вярху́шцы мн. вярху́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чалавек не сонца — усіх не сагрэе.
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
viarchuška — беларуская лацінка
Слова вярхушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вярхушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вярцячка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярхо́ўнік (9)
(10) шчабяту́шка ‹
› вярхо́ўны (8)
(8) пляту́шка ‹
› вярхо́ўскі (9)
(8) псіху́шка ‹
› вярце́цца (8)
(5) чу́шка ‹
› вярце́ць (7)
(5) чу́шка ‹
› вярці́сты (8)
(7) дачу́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
