STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчабятунчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчабяту́нчык мн. шчабяту́нчыкі |
| Родны каго? чаго? |
шчабяту́нчыка мн. шчабяту́нчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
шчабяту́нчыку мн. шчабяту́нчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
шчабяту́нчыка мн. шчабяту́нчыкаў |
| Творны кім? чым? |
шчабяту́нчыкам мн. шчабяту́нчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчабяту́нчыку мн. шчабяту́нчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
— Зося, чаму вы пачалі граць на піяніна?
— У мяне са скрыпкі піва падала…
ščabiatunčyk — беларуская лацінка
Слова шчабятунчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчабятунчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчабятуха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчабятну́ць (10)
(8) лату́нчык ‹
› шчабяту́н (8)
(10) лапату́нчык ‹
› шчабяту́н (8)
(9) пясту́нчык ‹
› шчабяту́ха (9)
(9) браху́нчык ‹
› шчабяту́ха (9)
(9) смяху́нчык ‹
› шчабяту́шка (10)
(9) маўчу́нчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
