аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова матуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мату́ля мн. мату́лі |
| Родны каго? чаго? |
мату́лі мн. мату́ль |
| Давальны каму? чаму? |
мату́лі мн. мату́лям |
| Вінавальны каго? што? |
мату́лю мн. мату́ль |
| Творны кім? чым? |
мату́ляй, мату́ляю мн. мату́лямі |
| Месны у кім? у чым? |
мату́лі мн. мату́лях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Вып'ем для храбрасці?
— Выпі! Я храбрая прыйшла...
matulia — беларуская лацінка
Слова матуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік матуля — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове матусечка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мату́лька (8)
(8) крыксу́ля ‹
› мату́льчын (9)
(7) ка́псуля ‹
› мату́люхна (9)
(6) дату́ля ‹
› матура́льны (10)
(6) тату́ля ‹
› мату́сечка (9)
(9) мармыту́ля ‹
› мату́ся (6)
(6) хаху́ля ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.