STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова віно
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віно́ мн. ві́ны |
| Родны каго? чаго? |
віна́ мн. ві́наў, ві́н |
| Давальны каму? чаму? |
віну́ мн. ві́нам |
| Вінавальны каго? што? |
віно́ мн. ві́ны |
| Творны кім? чым? |
віно́м мн. ві́намі |
| Месны у кім? у чым? |
віне́ мн. ві́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бада́й
1. Ужываецца для выказвання нядобрых пажаданняў, праклёну (каб). А бадай (бы) ты прапаў!
2. Выказвае дапушчэнне якой-н. магчымасці, схільнасць згадзіцца з чым-н. (пабочнае слова, рус. пожалуй, надо полагать). Бадай што — магчыма што, відаць што. Бадай што (мабыць, мусіць), так будзе лепш. Бадай (бадай што, магчыма), твая праўда.
3. Амаль. Бадай што — амаль, амаль што. Прайшоў бадай што паўдарогі.
— Каву будзеш?
— Ты так дзіўна вымаўляеш слова «віно».
Я дзве гадзіны стараюся і гатую на вячэру рызота з таматамі, базілікам, на белым віне. А муж кажа: «дзякуй, смачны рыс». І дабаўляе маянэз.
— А што вы прымаеце ад бяссоння?
— Шклянка віна кожныя дзве гадзіны.
— І пасля гэтага засынаеце?
— Не, проста калі не спіш, так весялей…
— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.
— Я вырашыла часцей казаць НЕ!
— Віно будзеш?
— А чаму б і НЕ?!
— Вам больш падабаюцца дзяўчаты ці віно?
— Залежыць ад узросту.
vino — беларуская лацінка
Слова віно (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віно — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вінол + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вінны́ (5)
(6) усядно́ ‹
› ві́нны (5)
(4) ажно́ ‹
› ві́нны (5)
(4) ажно́ ‹
› віно́вы (6)
(6) казіно́ ‹
› віно́л (5)
(8) Беразіно́ ‹
› віно́ўнік (8)
(9) Барадзіно́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).
