STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова віноўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віно́ўнік мн. віно́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
віно́ўніка мн. віно́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
віно́ўніку мн. віно́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
віно́ўніка мн. віно́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
віно́ўнікам мн. віно́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
віно́ўніку мн. віно́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.
Мая бабуля з Пастаўшчыны казала ЗАДНІЦА ці СРАКА. Аніякай дупы. А ў вас што?
vinoŭnik — беларуская лацінка
Слова віноўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віноўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віноўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віно́ (4)
(8) сано́ўнік ‹
› віно́вы (6)
(10) устано́ўнік ‹
› віно́л (5)
(8) адно́ўнік ‹
› віно́ўніца (9)
(10) савіно́ўнік ‹
› вінпацэці́н (10)
(10) сувіно́ўнік ‹
› ві́нт (4)
(9) цярно́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
