аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова віноўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віно́ўніца мн. віно́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
віно́ўніцы мн. віно́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
віно́ўніцы мн. віно́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
віно́ўніцу мн. віно́ўніц |
| Творны кім? чым? |
віно́ўніцай, віно́ўніцаю мн. віно́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
віно́ўніцы мн. віно́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хваліцца — не касіць, рука не забаліць.
вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.
vinoŭnica — беларуская лацінка
Слова віноўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віноўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вінпацэцін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віно́вы (6)
(9) сумо́ўніца ‹
› віно́л (5)
(9) сано́ўніца ‹
› віно́ўнік (8)
(9) адно́ўніца ‹
› вінпацэці́н (10)
(11) савіно́ўніца ‹
› ві́нт (4)
(11) сувіно́ўніца ‹
› ві́нт (4)
(11) саціно́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.