STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сумоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сумо́ўніца мн. сумо́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
сумо́ўніцы мн. сумо́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
сумо́ўніцы мн. сумо́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
сумо́ўніцу мн. сумо́ўніц |
| Творны кім? чым? |
сумо́ўніцай, сумо́ўніцаю мн. сумо́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
сумо́ўніцы мн. сумо́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.
— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.
sumoŭnica — беларуская лацінка
Слова сумоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумоўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сумоцце + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сумо́тны (7)
(8) змо́ўніца ‹
› сумо́ўе (6)
(10) размо́ўніца ‹
› сумо́ўнік (8)
(12) суразмо́ўніца ‹
› сумо́ўны (7)
(9) сано́ўніца ‹
› сумо́ціцца (9)
(9) адно́ўніца ‹
› сумо́цце (7)
(9) віно́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
