аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова размоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
размо́ўніца мн. размо́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
размо́ўніцы мн. размо́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
размо́ўніцы мн. размо́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
размо́ўніцу мн. размо́ўніц |
| Творны кім? чым? |
размо́ўніцай, размо́ўніцаю мн. размо́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
размо́ўніцы мн. размо́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смоўж паўзе, пачаканку вязе.
што б гэта ні значылаУяўляеце, колькі людзей памятаюць мінулую версію вас, якой ужо не існуе?
razmoŭnica — беларуская лацінка
Слова размоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік размоўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове размочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› размо́ўна-по́бытавы (17)
(9) адмо́ўніца ‹
› размо́ўнасць (11)
(10) падмо́ўніца ‹
› размо́ўнік (9)
(8) змо́ўніца ‹
› размо́ўны (8)
(12) суразмо́ўніца ‹
› размо́чаны (9)
(9) сумо́ўніца ‹
› размо́чаны (9)
(9) сано́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.