аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
размо́ўная
м. размо́ўны н. размо́ўнае мн. размо́ўныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
размо́ўнай, размо́ўнае
м. размо́ўнага н. размо́ўнага мн. размо́ўных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
размо́ўнай
м. размо́ўнаму н. размо́ўнаму мн. размо́ўным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
размо́ўную
м. размо́ўны (неадуш.), размо́ўнага (адуш.) н. размо́ўнае мн. размо́ўныя (неадуш.), размо́ўных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
размо́ўнай, размо́ўнаю
м. размо́ўным н. размо́ўным мн. размо́ўнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
размо́ўнай
м. размо́ўным н. размо́ўным мн. размо́ўных |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Час ідзе з рознай хуткасцю ў залежнасці ад таго, па які бок дзвярэй у дрыстальню вы знаходзіцеся.
razmoŭny — беларуская лацінка
Слова размоўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове размочаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› размо́ўнасць (11)
(9) прадмо́ўны ‹
› размо́ўнік (9)
(8) міжмо́ўны ‹
› размо́ўніца (10)
(6) змо́ўны ‹
› размо́чаны (9)
(17) пісьмо́ва-размо́ўны ‹
› размо́чаны (9)
(16) наро́дна-размо́ўны ‹
› размо́чванне (11)
(14) ву́сна-размо́ўны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.