аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова размоўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
размо́ўнасць мн. размо́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
размо́ўнасці мн. размо́ўнасцяў, размо́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
размо́ўнасці мн. размо́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
размо́ўнасць мн. размо́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
размо́ўнасцю мн. размо́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
размо́ўнасці мн. размо́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто працуе, таму і шанцуе.
Ён сказаў, што мой цягнік ад’ехаў. Наіўны. Я і білет на яго не брала.
razmoŭnasć — беларуская лацінка
Слова размоўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік размоўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове размоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› размо́ўна-бытавы́ (15)
(10) адмо́ўнасць ‹
› размоўна-гутарковы (18)
(17) электраадмо́ўнасць ‹
› размо́ўна-по́бытавы (17)
(13) безадмо́ўнасць ‹
› размо́ўнік (9)
(11) бязмо́ўнасць ‹
› размо́ўніца (10)
(11) нязмо́ўнасць ‹
› размо́ўны (8)
(14) неўтаймо́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.