STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова размочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
размо́чванне мн. размо́чванні |
| Родны каго? чаго? |
размо́чвання мн. размо́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
размо́чванню мн. размо́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
размо́чванне мн. размо́чванні |
| Творны кім? чым? |
размо́чваннем мн. размо́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
размо́чванні мн. размо́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З вялікага грому малы дождж бывае.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
razmočvannie — беларуская лацінка
Слова размочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік размочванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове размочка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› размо́ўны (8)
(10) адмо́чванне ‹
› размо́чаны (9)
(11) падмо́чванне ‹
› размо́чаны (9)
(9) змо́чванне ‹
› размо́чвацца (11)
(9) умо́чванне ‹
› размо́чваць (10)
(10) вымо́чванне ‹
› размо́чка (8)
(11) прымо́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
