STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова змочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
змо́чванне мн. змо́чванні |
| Родны каго? чаго? |
змо́чвання мн. змо́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
змо́чванню мн. змо́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
змо́чванне мн. змо́чванні |
| Творны кім? чым? |
змо́чваннем мн. змо́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
змо́чванні мн. змо́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Псіхолаг: Вам проста трэба хваліць сябе кожны дзень.
Я (перад люстэркам): Зноў нічагусенькі не зрабіў, толькі аб'ядаўся і п'янчыў, які ж ты малайчына!
zmočvannie — беларуская лацінка
Слова змочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік змочванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове змрачнаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› змо́чвальнасць (13)
(10) абмо́чванне ‹
› змо́чвальнік (11)
(10) адмо́чванне ‹
› змо́чвальны (10)
(11) падмо́чванне ‹
› змо́чвацца (9)
(11) размо́чванне ‹
› змо́чваць (8)
(9) умо́чванне ‹
› змрачнава́тасць (14)
(10) вымо́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
