мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
змо́ўнік — назоўнік змо́ўніцкі — прыметнік
канцэпт

змоўніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова змоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 змо́ўніца

мн.  змо́ўніцы
Родны
каго? чаго?		 змо́ўніцы

мн.  змо́ўніц
Давальны
каму? чаму?		 змо́ўніцы

мн.  змо́ўніцам
Вінавальны
каго? што?		 змо́ўніцу

мн.  змо́ўніц
Творны
кім? чым?		 змо́ўніцай, змо́ўніцаю

мн.  змо́ўніцамі
Месны
у кім? у чым?		 змо́ўніцы

мн.  змо́ўніцах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не лягчэй будзе жыць, калі будзеш галасіць.
Плач, галасі, а рады не дасі.


«Калісьці ангельскую выкладаў, цяпер чыпсы».


zmoŭnica — беларуская лацінка

Слова змоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік змоўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове змоўніцтва + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› змо́ўліва (8)

(9) абмо́ўніца ‹

› змо́ўна (6)

(9) адмо́ўніца ‹

› змо́ўнік (7)

(10) падмо́ўніца ‹

› змо́ўніцкі (9)

(10) размо́ўніца ‹

› змо́ўніцтва (10)

(12) суразмо́ўніца ‹

› змо́ўны (6)

(9) сумо́ўніца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

рэкурсіўны гадзіннік