аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова змоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
змо́ўніца мн. змо́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
змо́ўніцы мн. змо́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
змо́ўніцы мн. змо́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
змо́ўніцу мн. змо́ўніц |
| Творны кім? чым? |
змо́ўніцай, змо́ўніцаю мн. змо́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
змо́ўніцы мн. змо́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)Навукоўцы высветлілі, што ў пар імавернасць расстання вышэйшая, чым у адзінокіх людзей.
zmoŭnica — беларуская лацінка
Слова змоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік змоўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове змоўніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› змо́ўліва (8)
(9) абмо́ўніца ‹
› змо́ўна (6)
(9) адмо́ўніца ‹
› змо́ўнік (7)
(10) падмо́ўніца ‹
› змо́ўніцкі (9)
(10) размо́ўніца ‹
› змо́ўніцтва (10)
(12) суразмо́ўніца ‹
› змо́ўны (6)
(9) сумо́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.