адмоўніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова адмоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	адмо́ўніца мн. адмо́ўніцы
Родны каго? чаго?	адмо́ўніцы мн. адмо́ўніц
Давальны каму? чаму?	адмо́ўніцы мн. адмо́ўніцам
Вінавальны каго? што?	адмо́ўніцу мн. адмо́ўніц
Творны кім? чым?	адмо́ўніцай, адмо́ўніцаю мн. адмо́ўніцамі
Месны у кім? у чым?	адмо́ўніцы мн. адмо́ўніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не цяпер, дык у чацвер.

найбліжэйшым часам

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

admoŭnica — беларуская лацінка

Слова адмоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: