адмоўніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова адмоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	адмо́ўніца мн. адмо́ўніцы
Родны каго? чаго?	адмо́ўніцы мн. адмо́ўніц
Давальны каму? чаму?	адмо́ўніцы мн. адмо́ўніцам
Вінавальны каго? што?	адмо́ўніцу мн. адмо́ўніц
Творны кім? чым?	адмо́ўніцай, адмо́ўніцаю мн. адмо́ўніцамі
Месны у кім? у чым?	адмо́ўніцы мн. адмо́ўніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Полацкія крывічы заснавалі Дзісну́ ў ХІ ст., фартэцыю на Дзвіне назвалі Капец-гарадок. Іван Жахлівы да мястэчка не дайшоў, таму з Полацка туды збеглі багатыя купцы і шляхта.
Капец-гарадок — найлепшая абарона ад капцоў ды апакаліпсісаў. Калі вы шукалі, дзе сустрэць астэроід, то вось.

admoŭnica — беларуская лацінка

Слова адмоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: