аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абмоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абмо́ўніца мн. абмо́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
абмо́ўніцы мн. абмо́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
абмо́ўніцы мн. абмо́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
абмо́ўніцу мн. абмо́ўніц |
| Творны кім? чым? |
абмо́ўніцай, абмо́ўніцаю мн. абмо́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
абмо́ўніцы мн. абмо́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.
— Якая смачная ў вас гарбата, што гэта за гатунак?
— Гэта каньяк…
abmoŭnica — беларуская лацінка
Слова абмоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абмоўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абмочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абмо́ўлены (9)
(9) намо́ўніца ‹
› абмо́ўлены (9)
(11) перамо́ўніца ‹
› абмо́ўнік (8)
(12) красамо́ўніца ‹
› абмо́ўны (7)
(9) адмо́ўніца ‹
› абмо́чаны (8)
(10) падмо́ўніца ‹
› абмо́чаны (8)
(8) змо́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.