STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова намоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
намо́ўніца мн. намо́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
намо́ўніцы мн. намо́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
намо́ўніцы мн. намо́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
намо́ўніцу мн. намо́ўніц |
| Творны кім? чым? |
намо́ўніцай, намо́ўніцаю мн. намо́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
намо́ўніцы мн. намо́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Як пачаць бульбасрач. На сямейным застоллі пытаеце:
Навошта бульбу садзіць, калі можна купіць?
namoŭnica — беларуская лацінка
Слова намоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намоўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› намо́ўлены (9)
(9) дамо́ўніца ‹
› намо́ўліваць (11)
(9) замо́ўніца ‹
› намо́ўнік (8)
(10) зламо́ўніца ‹
› намо́ўны (7)
(11) перамо́ўніца ‹
› намо́цна (7)
(12) красамо́ўніца ‹
› намо́чаны (8)
(9) абмо́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
