STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова намоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
намо́ўнік мн. намо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
намо́ўніка мн. намо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
намо́ўніку мн. намо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
намо́ўніка мн. намо́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
намо́ўнікам мн. намо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
намо́ўніку мн. намо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей смерць на полі, чым мукі ў няволі.
Такімі маладымі, як сёння, больш ніколі не будзем.
namoŭnik — беларуская лацінка
Слова намоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намоўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› намо́ўлены (9)
(10) чужамо́ўнік ‹
› намо́ўлены (9)
(8) замо́ўнік ‹
› намо́ўліваць (11)
(9) зламо́ўнік ‹
› намо́ўніца (9)
(10) аднамо́ўнік ‹
› намо́ўны (7)
(10) перамо́ўнік ‹
› намо́цна (7)
(9) прамо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
