Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 адмоўны, -ая, -ае.
  1. Які адмаўляе што-н. Адмоўны адказ. Адмоўны займеннік. ▪ [Гэля] раптам вырвала руку і зрабіла ёю адмоўны мах. ← Цішка Гартны. // Які паказвае на адсутнасць чаго-н.; процілеглы чаканаму. Адмоўны вынік.
  2. Дрэнны сваімі якасцямі, уласцівасцямі; варты асуджэння, ганьбы. Адмоўны персанаж. ▪ [Сцёпка:] «Пішы ў газету.., асвятляй сучаснае жыццё вёскі, змагайся з яе адмоўнымі бакамі». ← Якуб Колас. // Неадабральны, асуджальны. Адмоўны водгук. Выхоўваць у дзяцей адмоўныя адносіны да рэлігіі.
  3. Пабудаваны, заснаваны на паняццях, якія што-н. адмаўляюць. Адмоўнае суджэнне. Адмоўны метад доказу.
  4. Меншы за нуль. Адмоўны лік.
  5. спецыяльны тэрмін Суадносны з тым відам электрычнасць матэрыяльныя часціцы якога называюцца электронамі. Адмоўны электрычны зарад.
  6. у знач. назоўнік адмоўнае, -ага. Тое, што характарызуецца адмоўнымі якасцямі; процілеглае дадатнаму. Мікола недалюбліваў чамусьці Паўлюкоўскага і заўсёды знаходзіў у яго паводзінах і нават у вершах адмоўнае. ← Міхась Машара.