STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова саноўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сано́ўніца мн. сано́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
сано́ўніцы мн. сано́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
сано́ўніцы мн. сано́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
сано́ўніцу мн. сано́ўніц |
| Творны кім? чым? |
сано́ўніцай, сано́ўніцаю мн. сано́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
сано́ўніцы мн. сано́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
непісьменна:
самы лепшы, прыгажэйшы горад, гэтая цукерка смачней
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
sanoŭnica — беларуская лацінка
Слова саноўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік саноўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове санпоезд + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сано́ўна (7)
(10) размо́ўніца ‹
› сано́ўнасць (10)
(12) суразмо́ўніца ‹
› сано́ўнік (8)
(9) сумо́ўніца ‹
› сано́ўніцкі (10)
(9) адно́ўніца ‹
› сано́ўны (7)
(9) віно́ўніца ‹
› санпо́езд (8)
(11) савіно́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
