аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова саноўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сано́ўнік мн. сано́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
сано́ўніка мн. сано́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
сано́ўніку мн. сано́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
сано́ўніка мн. сано́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
сано́ўнікам мн. сано́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
сано́ўніку мн. сано́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абы здароўе, а жыццё будзе.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)Вельмі добра, што вы паслухалі доктара і нарэшце пачалі рабіць сабе ўколы. Вельмі дрэнна, што гэта гераін.
sanoŭnik — беларуская лацінка
Слова саноўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік саноўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове саноўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сано́рны (7)
(9) ільмо́ўнік ‹
› сано́ўна (7)
(10) пісьмо́ўнік ‹
› сано́ўнасць (10)
(9) слано́ўнік ‹
› сано́ўніца (9)
(10) устано́ўнік ‹
› сано́ўніцкі (10)
(8) адно́ўнік ‹
› сано́ўны (7)
(8) віно́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.