мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
сано́ўнасць — назоўнік сано́ўніца — назоўнік
канцэпт

саноўнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова саноўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
сано́ўнік

мн.  сано́ўнікі
Родны
каго? чаго?
сано́ўніка

мн.  сано́ўнікаў
Давальны
каму? чаму?
сано́ўніку

мн.  сано́ўнікам
Вінавальны
каго? што?
сано́ўніка

мн.  сано́ўнікаў
Творны
кім? чым?
сано́ўнікам

мн.  сано́ўнікамі
Месны
у кім? у чым?
сано́ўніку

мн.  сано́ўніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.


сабраліся неяк твітарскія рабіць пераклады і пазабаньвалі адно аднаго


sanoŭnik — беларуская лацінка

Слова саноўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік саноўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове саноўніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


сано́рны (7)

(9) ільмо́ўнік

сано́ўна (7)

(10) пісьмо́ўнік

сано́ўнасць (10)

(9) слано́ўнік

сано́ўніца (9)

(10) устано́ўнік

сано́ўніцкі (10)

(8) адно́ўнік

сано́ўны (7)

(8) віно́ўнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

цікавыя праблемы