аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адноўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адно́ўнік мн. адно́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
адно́ўніку мн. адно́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
адно́ўніку мн. адно́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
адно́ўнік мн. адно́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
адно́ўнікам мн. адно́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
адно́ўніку мн. адно́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
Навошта людзі ўзімку выходзяць з дому і едуць на нейкіх лыжах катацца, сноўбордах, яны што, не ўмеюць легчы і ляжаць?
adnoŭnik — беларуская лацінка
Слова адноўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адноўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адноўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адно́ўлены (9)
(9) слано́ўнік ‹
› адно́ўлены (9)
(8) сано́ўнік ‹
› адно́ўлены (9)
(10) устано́ўнік ‹
› адно́ўніца (9)
(8) віно́ўнік ‹
› адно́ўны (7)
(10) савіно́ўнік ‹
› адно́ўчы (7)
(10) сувіно́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.