мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сумоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сумо́ўнік мн. сумо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
сумо́ўніка мн. сумо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
сумо́ўніку мн. сумо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
сумо́ўніка мн. сумо́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
сумо́ўнікам мн. сумо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
сумо́ўніку мн. сумо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Мужчыны павінны радавацца, што жанчыны хочуць раўнапраўя, а не адплаты.
sumoŭnik — беларуская лацінка
Слова сумоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сумоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сумоўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сумо́тнік (8)
(9) размо́ўнік ‹
› сумо́тны (7)
(11) суразмо́ўнік ‹
› сумо́ўе (6)
(8) зімо́ўнік ‹
› сумо́ўніца (9)
(10) двухмо́ўнік ‹
› сумо́ўны (7)
(9) ільмо́ўнік ‹
› сумо́ціцца (9)
(10) пісьмо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.