аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова суразмоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
суразмо́ўнік мн. суразмо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
суразмо́ўніка мн. суразмо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
суразмо́ўніку мн. суразмо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
суразмо́ўніка мн. суразмо́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
суразмо́ўнікам мн. суразмо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
суразмо́ўніку мн. суразмо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае
Што беларусы прывязуць з Польшчы і чаму гэта bardzo kurwa zajebiście?
surazmoŭnik — беларуская лацінка
Слова суразмоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік суразмоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове суразмоўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суразмо́ва (9)
(8) адмо́ўнік ‹
› суразмо́вец (10)
(7) змо́ўнік ‹
› суразмо́ўе (9)
(9) размо́ўнік ‹
› суразмо́ўніца (12)
(8) зімо́ўнік ‹
› суразмо́ўца (10)
(8) сумо́ўнік ‹
› суразмяра́ць (11)
(10) двухмо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.