аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
суразмо́ва — назоўнік суразмо́ўе — назоўнік
канцэпт

суразмовец

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова суразмовец
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
суразмо́вец

мн.  суразмо́ўцы
Родны
каго? чаго?
суразмо́ўца

мн.  суразмо́ўцаў
Давальны
каму? чаму?
суразмо́ўцу

мн.  суразмо́ўцам
Вінавальны
каго? што?
суразмо́ўца

мн.  суразмо́ўцаў
Творны
кім? чым?
суразмо́ўцам

мн.  суразмо́ўцамі
Месны
у кім? у чым?
суразмо́ўцу

мн.  суразмо́ўцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.


Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.


surazmoviec — беларуская лацінка

Слова суразмовец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік суразмовец — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове суразмоўе + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


суразме́рны (10)

(15) солепрамысло́вец

суразме́рыць (11)

(10) адмысло́вец

суразмо́ва (9)

(12) неадмысло́вец

суразмо́ўе (9)

(8) жарно́вец

суразмо́ўнік (11)

(8) махно́вец

суразмо́ўніца (12)

(7) зяно́вец


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

успомніць у старасці