аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова суразмовец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
суразмо́вец мн. суразмо́ўцы |
| Родны каго? чаго? |
суразмо́ўца мн. суразмо́ўцаў |
| Давальны каму? чаму? |
суразмо́ўцу мн. суразмо́ўцам |
| Вінавальны каго? што? |
суразмо́ўца мн. суразмо́ўцаў |
| Творны кім? чым? |
суразмо́ўцам мн. суразмо́ўцамі |
| Месны у кім? у чым? |
суразмо́ўцу мн. суразмо́ўцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.
surazmoviec — беларуская лацінка
Слова суразмовец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік суразмовец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове суразмоўе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суразме́рны (10)
(15) солепрамысло́вец ‹
› суразме́рыць (11)
(10) адмысло́вец ‹
› суразмо́ва (9)
(12) неадмысло́вец ‹
› суразмо́ўе (9)
(8) жарно́вец ‹
› суразмо́ўнік (11)
(8) махно́вец ‹
› суразмо́ўніца (12)
(7) зяно́вец ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.