аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова суразмоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
суразмо́ўе мн. суразмо́ўі |
| Родны каго? чаго? |
суразмо́ўя мн. суразмо́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
суразмо́ўю мн. суразмо́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
суразмо́ўе мн. суразмо́ўі |
| Творны кім? чым? |
суразмо́ўем мн. суразмо́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
суразмо́ўі мн. суразмо́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
surazmoŭje — беларуская лацінка
Слова суразмоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік суразмоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове суразмоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суразме́рыць (11)
(9) красамо́ўе ‹
› суразмо́ва (9)
(10) прастамо́ўе ‹
› суразмо́вец (10)
(6) адмо́ўе ‹
› суразмо́ўнік (11)
(7) бязмо́ўе ‹
› суразмо́ўніца (12)
(6) зімо́ўе ‹
› суразмо́ўца (10)
(8) шматмо́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
не пераклалі, бо ўсе твае суразмоўі былі на рускай мове