аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зімоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зімо́ўе мн. зімо́ўі |
| Родны каго? чаго? |
зімо́ўя мн. зімо́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
зімо́ўю мн. зімо́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
зімо́ўе мн. зімо́ўі |
| Творны кім? чым? |
зімо́ўем мн. зімо́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
зімо́ўі мн. зімо́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Са шчасцем добра і ў грыбы пайсці.
дзе шчасце, там і поспех— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
zimoŭje — беларуская лацінка
Слова зімоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зімоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зімоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зімо́вішча (9)
(6) адмо́ўе ‹
› зімо́вы (6)
(9) суразмо́ўе ‹
› зімо́й (5)
(7) бязмо́ўе ‹
› зімо́ўка (7)
(8) шматмо́ўе ‹
› зімо́ўнік (8)
(6) сумо́ўе ‹
› зімо́ўшчык (9)
(10) безрыфмо́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.