аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сувіноўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сувіно́ўніца мн. сувіно́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
сувіно́ўніцы мн. сувіно́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
сувіно́ўніцы мн. сувіно́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
сувіно́ўніцу мн. сувіно́ўніц |
| Творны кім? чым? |
сувіно́ўніцай, сувіно́ўніцаю мн. сувіно́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
сувіно́ўніцы мн. сувіно́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Дзякуючы спортзаняткам я набіраю моц і магу насіць з сабой больш лекаў.
suvinoŭnica — беларуская лацінка
Слова сувіноўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сувіноўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сувой + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сувінава́тасць (13)
(9) адно́ўніца ‹
› сувінава́ты (10)
(9) віно́ўніца ‹
› сувіно́ўнік (10)
(11) савіно́ўніца ‹
› сувіра́цца (9)
(11) саціно́ўніца ‹
› суво́й (5)
(9) чыно́ўніца ‹
› суво́йны (7)
(7) по́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.