STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чыноўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чыно́ўніца мн. чыно́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
чыно́ўніцы мн. чыно́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
чыно́ўніцы мн. чыно́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
чыно́ўніцу мн. чыно́ўніц |
| Творны кім? чым? |
чыно́ўніцай, чыно́ўніцаю мн. чыно́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
чыно́ўніцы мн. чыно́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Біты сабака кія баіцца.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!čynoŭnica — беларуская лацінка
Слова чыноўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чыноўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чыноўніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чы́ннік (6)
(11) савіно́ўніца ‹
› чы́нны (5)
(11) сувіно́ўніца ‹
› чыно́ўнік (8)
(11) саціно́ўніца ‹
› чыно́ўніцкі (10)
(7) по́ўніца ‹
› чыно́ўніцтва (11)
(7) ро́ўніца ‹
› чыно́ўны (7)
(10) здаро́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
