поўніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова поўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	по́ўніца мн. по́ўніцы
Родны каго? чаго?	по́ўніцы мн. по́ўніц, по́ўніцаў
Давальны каму? чаму?	по́ўніцы мн. по́ўніцам
Вінавальны каго? што?	по́ўніцу мн. по́ўніцы
Творны кім? чым?	по́ўніцай, по́ўніцаю мн. по́ўніцамі
Месны у кім? у чым?	по́ўніцы мн. по́ўніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

poŭnica — беларуская лацінка

Слова поўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: