аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова поўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́ўніца мн. по́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
по́ўніцы мн. по́ўніц, по́ўніцаў |
| Давальны каму? чаму? |
по́ўніцы мн. по́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
по́ўніцу мн. по́ўніцы |
| Творны кім? чым? |
по́ўніцай, по́ўніцаю мн. по́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
по́ўніцы мн. по́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адна ластаўка вясны не робіць.
Працуй у начную змену — і табе не давядзецца працаваць ні дня ў сваім жыцці.
poŭnica — беларуская лацінка
Слова поўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік поўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове поўня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́ўненька (9)
(11) сувіно́ўніца ‹
› по́ўненькі (9)
(11) саціно́ўніца ‹
› по́ўнік (6)
(9) чыно́ўніца ‹
› по́ўніцай (8)
(7) ро́ўніца ‹
› по́ўніцца (8)
(10) здаро́ўніца ‹
› по́ўніць (7)
(12) заздаро́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Магілёў