аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова віншавальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віншава́льнік мн. віншава́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
віншава́льніка мн. віншава́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
віншава́льніку мн. віншава́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
віншава́льніка мн. віншава́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
віншава́льнікам мн. віншава́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
віншава́льніку мн. віншава́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто працуе, таму і шанцуе.
Як па зорках, па расе
твой апошні шлях праляжа,
памірай, а жыта сей.
Рунь пра сейбіта раскажа.
vinšavaĺnik — беларуская лацінка
Слова віншавальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віншавальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віншавальніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віншава́льна (11)
(12) карчава́льнік ‹
› віншава́льна-веліча́льны (22)
(17) вібракарчава́льнік ‹
› віншава́льна-павуча́льны (22)
(13) бланшава́льнік ‹
› віншава́льніца (13)
(14) павіншава́льнік ‹
› віншава́льніцкі (14)
(12) вершава́льнік ‹
› віншава́льны (11)
(13) праця́гвальнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.