STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вісенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вісе́нне мн. вісе́нні |
| Родны каго? чаго? |
вісе́ння мн. вісе́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
вісе́нню мн. вісе́нням |
| Вінавальны каго? што? |
вісе́нне мн. вісе́нні |
| Творны кім? чым? |
вісе́ннем мн. вісе́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вісе́нні мн. вісе́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памаленьку, бо спінку зломіш.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
visiennie — беларуская лацінка
Слова вісенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вісенне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віск + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ві́сельнік (9)
(10) устрасе́нне ‹
› ві́сельны (8)
(11) абязле́сенне ‹
› ві́сельня (8)
(9) узне́сенне ‹
› вісе́ць (6)
(10) гундо́сенне ‹
› ві́ск (4)
(11) прымарсе́нне ‹
› вісказіме́тр (11)
(9) абрусе́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
