самавыраўноўвальны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова самавыраўноўвальны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. самавыраўно́ўвальная м. самавыраўно́ўвальны н. самавыраўно́ўвальнае мн. самавыраўно́ўвальныя
Родны каго? чаго?	ж. самавыраўно́ўвальнай, самавыраўно́ўвальнае м. самавыраўно́ўвальнага н. самавыраўно́ўвальнага мн. самавыраўно́ўвальных
Давальны каму? чаму?	ж. самавыраўно́ўвальнай м. самавыраўно́ўвальнаму н. самавыраўно́ўвальнаму мн. самавыраўно́ўвальным
Вінавальны каго? што?	ж. самавыраўно́ўвальную м. самавыраўно́ўвальны (неадуш.), самавыраўно́ўвальнага (адуш.) н. самавыраўно́ўвальнае мн. самавыраўно́ўвальныя (неадуш.), самавыраўно́ўвальных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. самавыраўно́ўвальнай, самавыраўно́ўвальнаю м. самавыраўно́ўвальным н. самавыраўно́ўвальным мн. самавыраўно́ўвальнымі
Месны у кім? у чым?	ж. самавыраўно́ўвальнай м. самавыраўно́ўвальным н. самавыраўно́ўвальным мн. самавыраўно́ўвальных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.

зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне
(сустракалі, гукалі вясну і ўсё такое...)

вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.

беражы карані лацінскай !!!

samavyraŭnoŭvaĺny — беларуская лацінка

Слова самавыраўноўвальны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: