мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
самавыраўно́ўвальны — прыметнік самавырачэ́нне — назоўнік
канцэпт

самавыраўноўванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самавыраўноўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 самавыраўно́ўванне

мн.  самавыраўно́ўванні
Родны
каго? чаго?		 самавыраўно́ўвання

мн.  самавыраўно́ўванняў
Давальны
каму? чаму?		 самавыраўно́ўванню

мн.  самавыраўно́ўванням
Вінавальны
каго? што?		 самавыраўно́ўванне

мн.  самавыраўно́ўванні
Творны
кім? чым?		 самавыраўно́ўваннем

мн.  самавыраўно́ўваннямі
Месны
у кім? у чым?		 самавыраўно́ўванні

мн.  самавыраўно́ўваннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.


Хто ў маладосці не юзаў тарашкевіцу, не мае сэрца, хто пазней не перайшоў на афіцыйны правапіс, не мае галавы.

© Чэрчыль

samavyraŭnoŭvannie — беларуская лацінка

Слова самавыраўноўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік самавыраўноўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самавырачэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› самавыратава́льнік (17)

(14) разраўно́ўванне ‹

› самавыратава́нне (15)

(12) ураўно́ўванне ‹

› самавыраўно́ўвальны (18)

(13) выраўно́ўванне ‹

› самавырачэ́нне (13)

(14) прыраўно́ўванне ‹

› самавыхава́нка (13)

(11) ашыно́ўванне ‹

› самавыхава́нне (13)

(14) дапільно́ўванне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

піўнушка