аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ашыноўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ашыно́ўванне мн. ашыно́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
ашыно́ўвання мн. ашыно́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
ашыно́ўванню мн. ашыно́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
ашыно́ўванне мн. ашыно́ўванні |
| Творны кім? чым? |
ашыно́ўваннем мн. ашыно́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ашыно́ўванні мн. ашыно́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
Мая бабуля з Пастаўшчыны казала ЗАДНІЦА ці СРАКА. Аніякай дупы. А ў вас што?
ašynoŭvannie — беларуская лацінка
Слова ашыноўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ашыноўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ашыноўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ашынава́ны (9)
(13) выраўно́ўванне ‹
› ашынава́ны (9)
(17) самавыраўно́ўванне ‹
› ашынава́ць (9)
(14) прыраўно́ўванне ‹
› ашыно́ўваць (10)
(14) дапільно́ўванне ‹
› ашыно́ўка (8)
(15) падпільно́ўванне ‹
› ашы́так (6)
(15) прыпільно́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.