аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова разраўноўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
разраўно́ўванне мн. разраўно́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
разраўно́ўвання мн. разраўно́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
разраўно́ўванню мн. разраўно́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
разраўно́ўванне мн. разраўно́ўванні |
| Творны кім? чым? |
разраўно́ўваннем мн. разраўно́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
разраўно́ўванні мн. разраўно́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
razraŭnoŭvannie — беларуская лацінка
Слова разраўноўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік разраўноўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове разраўняльнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разраўнава́ны (12)
(13) абраўно́ўванне ‹
› разраўнава́цца (13)
(14) падраўно́ўванне ‹
› разраўнава́ць (12)
(12) зраўно́ўванне ‹
› разраўно́ўвацца (14)
(12) ураўно́ўванне ‹
› разраўно́ўваць (13)
(13) выраўно́ўванне ‹
› разраўня́льнік (13)
(17) самавыраўно́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.