аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
ураўно́ўвальнік — назоўнік ураўно́ўвацца — дзеяслоў
канцэпт

ураўноўванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ураўноўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ураўно́ўванне

мн.  ураўно́ўванні
Родны
каго? чаго?
ураўно́ўвання

мн.  ураўно́ўванняў
Давальны
каму? чаму?
ураўно́ўванню

мн.  ураўно́ўванням
Вінавальны
каго? што?
ураўно́ўванне

мн.  ураўно́ўванні
Творны
кім? чым?
ураўно́ўваннем

мн.  ураўно́ўваннямі
Месны
у кім? у чым?
ураўно́ўванні

мн.  ураўно́ўваннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Каб пілося і елася і болей хацелася.


Дзе нарадзіўся, там і спіўся.

п е р а к р у т к і

uraŭnoŭvannie — беларуская лацінка

Слова ураўноўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік ураўноўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове ураўняльнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


ураўні́лаўка (11)

(14) падраўно́ўванне

ураўні́лаўскі (12)

(12) зраўно́ўванне

ураўно́ўвальнік (14)

(14) разраўно́ўванне

ураўно́ўвацца (12)

(13) выраўно́ўванне

ураўно́ўваць (11)

(17) самавыраўно́ўванне

ураўня́льна (10)

(14) прыраўно́ўванне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

гарадскі і вясковы кот