STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ураўноўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ураўно́ўванне мн. ураўно́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
ураўно́ўвання мн. ураўно́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
ураўно́ўванню мн. ураўно́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
ураўно́ўванне мн. ураўно́ўванні |
| Творны кім? чым? |
ураўно́ўваннем мн. ураўно́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ураўно́ўванні мн. ураўно́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыuraŭnoŭvannie — беларуская лацінка
Слова ураўноўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ураўноўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ураўняльнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ураўні́лаўка (11)
(14) падраўно́ўванне ‹
› ураўні́лаўскі (12)
(12) зраўно́ўванне ‹
› ураўно́ўвальнік (14)
(14) разраўно́ўванне ‹
› ураўно́ўвацца (12)
(13) выраўно́ўванне ‹
› ураўно́ўваць (11)
(17) самавыраўно́ўванне ‹
› ураўня́льна (10)
(14) прыраўно́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
