STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ураўнілаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ураўні́лаўка мн. ураўні́лаўкі |
| Родны каго? чаго? |
ураўні́лаўкі мн. ураўні́лавак |
| Давальны каму? чаму? |
ураўні́лаўцы мн. ураўні́лаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
ураўні́лаўку мн. ураўні́лаўкі |
| Творны кім? чым? |
ураўні́лаўкай, ураўні́лаўкаю мн. ураўні́лаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ураўні́лаўцы мн. ураўні́лаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бачыць вока далёка, а розум яшчэ далей.
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
uraŭnilaŭka — беларуская лацінка
Слова ураўнілаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ураўнілаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ураўноўвальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ураўна́ць (8)
(13) прыгнята́лаўка ‹
› ураўне́ (6)
(12) вывадзі́лаўка ‹
› ураўне́нне (9)
(9) каміла́ўка ‹
› ураўні́лаўскі (12)
(12) забяга́йлаўка ‹
› ураўно́ўвальнік (14)
(6) пла́ўка ‹
› ураўно́ўванне (12)
(8) напла́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
