Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 санлівы, -ая, -ае.
  1. Які вельмі любіць спаць, які хоча спаць. У коміне вецер сярдзіта гудзе, Ды чуецца часам яшчэ пазяханне. Лянівай санлівай кабеты ўздыханне. ← Аляксей Зарыцкі. На пустой вуліцы.. ішоў яшчэ санлівы хлопец-пастух. ← Іван Мележ. / у знач. назоўнік санлівы, -ага, мужчынскі род [Мікалай Пятровіч], праўда, нічога асаблівага не сказаў. Адчыніў дзверы пакоя, прывітаўся, паглядзеў і з парога заўважыў: — У нас санлівых не любяць... ← Уладзіслаў Нядзведскі. // Вялы (пра жывёл, насякомых і пад.). [Жукі] падалі на зямлю, як нежывыя, — санлівыя і лянівыя. ← Мікола Ваданосаў. // пераноснае значэнне Які знаходзіцца ў стане спакою; які навявае сон, сонны. Санлівае надвор'е. ▪ Не люблю пакручастае сцежкі, Ціхае, санлівае ракі. ← Паўлюк Прануза. Санлівая ранішняя ціша Голаў парушалася рэдкім шчабятаннем птушак. ← Ігнат Дуброўскі. // пераноснае значэнне Бяздзейны, пасіўны, апатычны. Адарванасць ад мае, ад барацьбы народа ператварыла [Ігната Вярэню] ў «цень», зрабіла бездапаможным, санлівым. ← К. Хромчанка.
  2. Уласцівы чалавеку, які хоча спаць; такі, як у чалавека, што хоча спаць. [Раман] глянуў на каня санлівымі вачамі, як бы аб нечым разважаючы. ← Якуб Колас. Адразу зніклі санлівыя выразы на тварах. І Бародка пачаў.. [гаварыць]. ← Іван Шамякін.