STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова санліўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
санлі́ўка мн. санлі́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
санлі́ўкі мн. санлі́вак |
| Давальны каму? чаму? |
санлі́ўцы мн. санлі́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
санлі́ўку мн. санлі́вак |
| Творны кім? чым? |
санлі́ўкай, санлі́ўкаю мн. санлі́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
санлі́ўцы мн. санлі́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Паехалі да мяне, кіно паглядзім.
— Добрая ідэя. У мяне якраз даўно кіно не было.
sanliŭka — беларуская лацінка
Слова санліўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік санліўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове санлявасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› санлі́васць (10)
(9) баязлі́ўка ‹
› санлі́вец (8)
(9) слязлі́ўка ‹
› санлі́вы (7)
(9) крыклі́ўка ‹
› санля́ва (7)
(7) по́ліўка ‹
› санля́васць (10)
(8) саплі́ўка ‹
› санля́вы (7)
(11) нецярплі́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
